De reden waarom mensen foto's nabewerken, is om nadruk te leggen op bepaalde dingen welke de foto emotioneel versterken. Op die manier wordt het oorspronkelijke creatieve gevoel wat de fotograaf had willen vastleggen geaccentueerd.

De beste manier om creativiteit en emoties in een foto naar buiten te brengen, is om ervoor te zorgen dat de contrasten kloppen van de gebieden in de foto die als eerste de aandacht moeten trekken. Veel mensen die nabewerken, zorgen er daarom voor, dat in RAW de "exposure" voor de lichte tinten en de "blacks" voor de donkere tinten dusdanig staan ingesteld, dat het histogram links begint en rechts eindigt (optimaal contrast).

Ik hoef echter al jaren niets meer aan die instellingen te veranderen. Waarom: Ik gebruik altijd een losse lichtmeter. Met deze lichtmeter meet ik vlak onder de kin van het model de belichting. Op dat moment is de huidtint al 100% correct en hoef ik daar nooit meer wat aan te doen. Vervolgens, om zeker van te zijn dat de donkere delen in de foto bij zwart beginnen (en niet bij grijs), meet ik met de lichtmeter de belichting bij de donkere delen, en regel deze vervolgens af (met extra licht erop of juist minder). Als laatste geldt dit ook voor de witte delen in de foto: zorgen met de lichtmeter dat deze net niet uitbranden (ook weer met meer of minder licht erop). Dit alles kost me bij elkaar 1 a 2 minuten aan instellen en 0 minuten aan nabewerking.

De aanschaf van de lichtmeter had ik bij vrijwel dagelijks fotograferen na 2 weken eruit. Ik gebruik de Sekonic L-758DR.